Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| ÂMİR(E): | Büyük me'mur. Emreden, iş gösteren. Huk: Bir kimseyi öldürmek veya bir uzvunu kesmek ve sakatlamak tehdidiyle bir filli yapmaya veya yapmamaya zorlayan ve bu tehdidi yapmaya muktedir olan kimse. (Bak: İhcâc) |
| İçerisinde 'ÂMİR(E)' geçenler | |
| HAMÎR(E): | Eyer yapmada kullanılan tüysüz beyaz deri. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| AMİR : | Şen, mamur. |
| AMİ : | Senevî, yıllık. * Avamca. İleri gelenden olmayan. Câhil. Havassa âit olmayan. Avama âit ve müteallik. |
| AMA' : | Dağbaşlarında olan duman. |