Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| ÂMİRANE: | f. Emredercesine. Amir imiş gibi. Emreden büyük kimseye yakışır şekilde. |
| İçerisinde 'ÂMİRANE' geçenler | |
| İçerisinde 'ÂMİRANE' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| AMİRAL : | Emir-ül bahr, Emir-ül-mâ. Bahriye kumandanı, kaptan. Deniz generali. |
| AMİR : | Şen, mamur. |
| AMİ : | Senevî, yıllık. * Avamca. İleri gelenden olmayan. Câhil. Havassa âit olmayan. Avama âit ve müteallik. |
| AMA' : | Dağbaşlarında olan duman. |