Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| ÂNİFE: | Gençlik çağının başlangıcı. |
| ÂNİFEN: | Yukarıda. Az önce, biraz evvel. |
| İçerisinde 'ÂNİFE' geçenler | |
| ÂNİFEN: | Yukarıda. * Az önce, biraz evvel. |
| DARABÂT-I ANİFE: | Şiddetli vuruşlar. |
| EBU HANİFE: | (Bak: İmam-ı A'zam) |
| FIKARÂT-I ANİFE: | Mezkur cümleler, yukarıda geçmiş olan cümleler. |
| HANİFE: | Bir kabile ismi. |
| HANİFEN MÜSLİMEN: | Müslim ve hanif olarak. |
| SANİFE: | Bez kenarı. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| ÂNİFEN : | Yukarıda. * Az önce, biraz evvel. |
| ANİF : | Sert, kaba. |
| ANİ : | Ansızın, birdenbire. Bir anda. Hemen. * Son derece kızgın. * Olgunlaşmış, kemale erişmiş. |
| AN : | En kısa bir zaman. Lahza. Dem. Cüz'i bir zaman. |