Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| ÂRÂMİŞ: | f. Huzur, rahat. |
| İçerisinde 'ÂRÂMİŞ' geçenler | |
| HEM-ARAMİŞ: | f. Birlikte dinlenen, beraber istirahat eden. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| ÂRÂMÎ : | f. Dinlenme, rahat etme. |
| ÂRÂM : | (İrem. C.) Çölde, sahrada konulan hususi nişan. |
| ÂRÂ : | f. Süsleyen. Bezeyen. |
| ÂR : | Utanma, mahcubiyet. Utanılacak şey. Ayıp. Şiyb. Şerm. Haya. |