Block title
Block content

Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı

A B C Ç D E F G H I İ J K L M N O Ö P R S Ş T U Ü V Y Z

Kelime Anlam
ÂRİM: İnatçı, kafa tutan.
İçerisinde 'ÂRİM' geçenler
ASARİM: (Asrâm. C.) Çadır toplulukları. Ayrı ayrı küçük insan grupları.
BARİMETRE: Fr. Gürültünün şiddetini ölçmeğe yarıyan âlet.
BARİMETRİ: Fr. Beden ölçümü yardımıyla hayvanların ağırlığını tayin etme.
CARİM: Cürüm ve kabahat sahibi. Suçlu. * Ailesinin maişetini kazanan. * Kesen. * Hurma toplayan.
DARİM: Aç. * Tavşancıl yavrusu.
DARİM: Yanmış nesne. * Dövülmemiş harman. * Odun ufağı.
EKARİM: (Kerim. C.) Kerem sâhibi olanlar.
GARÎM: Alacaklı. * Hasım. Rakib. Borçlu veya üzerinde borçtan başka hakları olan kimse.
HÂRİM: Fakir.
HARÎM: Herkesin giremiyeceği, dokunmıyacağı şey. Haram dairesi. * Şerik. * Bir kişinin olup, başkasının duhul ve taarruzundan masun yer. * Hacıların Mekke-i Mükerreme'de giydikleri libas.
HARÎM-İ HÂSS: Büyük bir kimsenin kendi dairesi.
HARÎM-İ İSMET: Namus ocağı, mukaddes ocak. Kudsi âile yuvası.
HARÎM: Saygısız, çekinmez. Kayıtsız kimse.
HARÎME: Bir kimsenin, istediği gibi kulanabilecek hakka sahib olduğu malı.
MAGARİM: (Magrem. C.) Diyetler. * Ödenecek borçlar.
MAHARİM: (Mahrem. C.) Mahrem olanlar. Haram olan şeyler.
MEKÂRİM: (Kerem. C.) Keremler. İyilikler. * Güzel ahlâk sahibi olmak. * Ahlâk-ı hamide, Cenâb-ı Hakk'ın sevdiği, beğendiği güzel ahlâk.
MEKÂRİM-İ AHLÂK: Hz. Muhammed'in (A.S.M.) ahlâkına ve onun sünnet-i seniyesine ittiba ve imtisâl edenlerin ahlâkı.
MEKÂRİMKÂR: f. Cömert, eliaçık. Kerem sâhibi.
MUNSARIM: Kesilen, kat edilen.
MUZTARIM: Alevlenen, ıztıram eden.
MÜTEHARİMÎN: (Müteharim. C.) Teharüm edenler, kendilerini ihtiyar gibi gösteren kimseler.
SARİM: Kesen, kesici. * Şecaatlı.
SARİM: Kesilmiş. * Biçilmiş ekin, döğülmemiş harman.
SARİME: Ekini biçilmiş yer.
SAVARIM: (Sârım. C.) Keskin kılıçlar.
SEYF-İ SÂRİM: Keskin kılıç.
ŞARİM: Ucu yarılmış ok.
TARIM (TARİME): (C.: Tıram) Kara çadır.
TARİM: Kalın bulut. * Elleri ve ayakları kaba olan kimse.
UCARİM: Kuvvetli adam.
Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar
ARIK : Uykusuz kimse, uykusuz olma halindeki.
ÂR : Utanma, mahcubiyet. Utanılacak şey. Ayıp. Şiyb. Şerm. Haya.
A : 1928 senesinde alınan Türk alfabesinin "a" harfi, Osmanlıcadaki elif ve ayın harflerine yakın bir ses verir.
 » Lügat manası içerisinde geçen kısaltmanın anlamını öğrenmek için tıklayın...
Yükleniyor...