Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| ÂSÂNÎ: | Suhulet, kolaylık. |
| İçerisinde 'ÂSÂNÎ' geçenler | |
| HORASANÎ: | f. Horasana ait. Horasanlı. * Sarıktan daha büyük görünen hoca kavuğu. |
| LÂSANİ: | Tek, vâhid. İkincisi olmayan. |
| MASANİ': | (Masna. C.) Sarnıçlar. Su mahzenleri. |
| SASANİLER: | İran'da ikibin yıl önce devlet kuran bir sülâledirler. İlk meşhur hükümdarları Erdeşir'dir. Devleti kuvvetlendirdi ve Doğu Anadolu'yu Romalılardan aldı. Ünlü pâdişahlarından ve âdil ismi ile tanınan Nuşirevan İslâmiyetten önce yaşamıştır. Altıyüz seneden ziyade devletleri devam eden Sâsâniler, İslâmiyetin karşısında sarsılmışlar, nihayet 636'da Nihavend muharebesi ile ortadan kaldırılmışlardır. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| ÂSÂN : | f. Kolay. Suhuletli. Yesir. * Bükülmüş ipin her katı. |
| ASA : | Genişlik. Zuhur, meydana çıkma. Büyük kadeh. |
| AS : | Mersin ağacı. |