| Kelime | Anlam |
|---|
| ÂSİN: | Pis kokulu. Bozulup kokan su. |
| İçerisinde 'ÂSİN' geçenler |
|---|
| BASİNE: | Ekincilerin sabanı. * Sanat ehlinin âletleri. * Kaba çuval. |
| BERASİN: | (Bürsün. C.) Yırtıcı hayvanların pençeleri. |
| CAMİ-ÜL MEHASİN: | Güzel vasıfları huyları kendinde toplamış bulunan. |
| EHASİN: | Pek güzel, en güzel olan şeyler. |
| EHASİN-İ AHLÂK: | Ahlâkın en iyisi, en güzeli. Hz. Peygamberimizin (A.S.M.) ahlâkı gibi olan ahlâk. |
| HASÎN: | Sağlam. Metin. Mustahkem. * Sağlam muhafaza eden. |
| HASÎN: | Küçük balta. |
| HISN-I HASÎN: | Çok kuvvetli, en sağlam korunma. |
| İLYASÎN: | İlyas demektir. Bazı kıraetlerde "âl yasin" okunduğundan, her iki kıraete de mutabık olmak için imlâsı, "el yasin" suretinde yazılır.Yasin, İlyas Aleyhisselâm'ın babası olmakla Âl-i Yasin, yine İlyas demek olur. Yasin bir de Resul-i Ekrem'in isimlerinden olduğuna göre, bazıları Âl-i Yasin'den murad; ümmet-i Muhammed (A.S.M.) olduğunu söylemişlerdir. (E.T.) |
| KILÂ-İ RASİNE: | Sağlam kaleler. Muhkem surlar. |
| MAHASİN: | (Mehâsin) İyilikler. İyi ahlâklar. * İnsanın vücudunda hüsün ve cemal yerleri. * Güzel tavırlar. * İnsanın yüzüne güzellik veren bıyık ve sakal.(İşte şu kâinat hadsiz mehasin-i maddiyesiyle bir ma'nevî ve ilmî mehasinin tereşşuhâtıdır. Ve o ilmî ve ma'nevî mehasin ve kemalât, elbette hadsiz bir sermedî hüsn ü cemalin ve kemalin cilveleridir. S.) |
| MAHASİN-İ AHLÂK: | Ahlâk ve huy güzelliği. |
| MEHASİN: | (Bak: Mahasin) |
| RASİN: | Sağlam, dayanıklı. * Sabit hüküm. |
| RASİN: | Andız otu. |
| SEDD-İ RASİN: | Sağlam set. |
| YASİN: | Yâ Seyyid yâ insan gibi muhtelif manalar rivayet edilir. Şifredir Hazret-i Peygamber'in (A.S.M.) fıtraten, hilkaten, edeben ve ahlâken en yüksek olduğu herkesçe bilindiğinden bu isim kendisine verilmiştir. (Bak: Huruf-ı mukattaa) |
| YASİN SURESİ: | Kur'an-ı Kerim'in 36. suresinin ismidir. Mekkîdir. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar |
|---|
| ASİ : | Uygun, elverişli. |
| AS : | Mersin ağacı. |