Block title
Block content

Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı

A B C Ç D E F G H I İ J K L M N O Ö P R S Ş T U Ü V Y Z

Kelime Anlam
ÂSİN: Pis kokulu. Bozulup kokan su.
AŞİNA: f. Mâlumatlı, haberli olan. Arif. Bilgili. Mâlik. Tanıdık. Yabancı olmayan.
Yüzücü.
AŞİNE: f. Yumurta.
İçerisinde 'ÂSİN' geçenler
AŞİNA: f. Mâlumatlı, haberli olan. Arif. Bilgili. Mâlik. Tanıdık. Yabancı olmayan. * Yüzücü.
AŞİNE: f. Yumurta.
BASIN: Uydurma bir kelime olup "matbuat" yerine kullanılır. Gazete, mecmua gibi belli zamanlarda çıkan matbuatın hepsi.
BASINÇ: (Bak: Tazyik)
BASİNE: Ekincilerin sabanı. * Sanat ehlinin âletleri. * Kaba çuval.
BERASİN: (Bürsün. C.) Yırtıcı hayvanların pençeleri.
CAMİ-ÜL MEHASİN: Güzel vasıfları huyları kendinde toplamış bulunan.
DAKAİK-AŞİNA: f. İlmî incelikleri bilen, anlaşılması ve tefhimi müşkül, yüksek ve ince ilmî mes'elelere vâkıf olan.
DERD-AŞİNA: f. Dert görmüş, mihnet görmüş kişi.
EHASİN: Pek güzel, en güzel olan şeyler.
EHASİN-İ AHLÂK: Ahlâkın en iyisi, en güzeli. Hz. Peygamberimizin (A.S.M.) ahlâkı gibi olan ahlâk.
ÇEŞM-AŞİNA: f. Göz aşinalığı olan, tanıdık.
GAYB-AŞİNA: f. Gaybı bilen. Gaybdan haberi olan. Gelecekten veya âhiretten haberi olan.
HAL-AŞİNA: f. Hâl ve durumdan anlayan.
HARF-AŞİNA: Harfleri birbirinden ayırdedebilen. * Mc: Sözden anlayan.
HASIN(E): (C.: Hâsınât) İffetli, namuslu ve şerefli kadın.
HASÎN: Sağlam. Metin. Mustahkem. * Sağlam muhafaza eden.
HASÎN: Küçük balta.
HAŞİN: Kırıcı, kalb kırıcı. Sert, katı.
HAŞİN: Korkak, korkan.
HAŞİN: Kokmuş tuluk.
HAVASIN: (Hâsına. C.) Namuslu kadınlar.
HISN-I HASÎN: Çok kuvvetli, en sağlam korunma.
HUDAŞİNAS: f. Allah'ı tanıyan, Allah'a iman eden.
İKİ ELİ YAKASINDA OLMAK: Mecaz yoluyla âhiret gününde birinden hakkını aramak.
İLYASÎN: İlyas demektir. Bazı kıraetlerde "âl yasin" okunduğundan, her iki kıraete de mutabık olmak için imlâsı, "el yasin" suretinde yazılır.Yasin, İlyas Aleyhisselâm'ın babası olmakla Âl-i Yasin, yine İlyas demek olur. Yasin bir de Resul-i Ekrem'in isimlerinden olduğuna göre, bazıları Âl-i Yasin'den murad; ümmet-i Muhammed (A.S.M.) olduğunu söylemişlerdir. (E.T.)
KADİR-AŞİNA: Değer ve kadir bilen.
KÂR-AŞİNA: İş bilir. İşten anlar.
KILÂ-İ RASİNE: Sağlam kaleler. Muhkem surlar.
MAHASİN: (Mehâsin) İyilikler. İyi ahlâklar. * İnsanın vücudunda hüsün ve cemal yerleri. * Güzel tavırlar. * İnsanın yüzüne güzellik veren bıyık ve sakal.(İşte şu kâinat hadsiz mehasin-i maddiyesiyle bir ma'nevî ve ilmî mehasinin tereşşuhâtıdır. Ve o ilmî ve ma'nevî mehasin ve kemalât, elbette hadsiz bir sermedî hüsn ü cemalin ve kemalin cilveleridir. S.)
MAHASİN-İ AHLÂK: Ahlâk ve huy güzelliği.
MEHASİN: (Bak: Mahasin)
RASİN: Sağlam, dayanıklı. * Sabit hüküm.
RASİN: Andız otu.
RAŞİN: Adı tufeylî olan ve davetsiz olarak ziyafetlere giden kimse.
SEDD-İ RASİN: Sağlam set.
YASİN: Yâ Seyyid yâ insan gibi muhtelif manalar rivayet edilir. Şifredir Hazret-i Peygamber'in (A.S.M.) fıtraten, hilkaten, edeben ve ahlâken en yüksek olduğu herkesçe bilindiğinden bu isim kendisine verilmiştir. (Bak: Huruf-ı mukattaa)
YASİN SURESİ: Kur'an-ı Kerim'in 36. suresinin ismidir. Mekkîdir.
Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar
AŞİNA : f. Mâlumatlı, haberli olan. Arif. Bilgili. Mâlik. Tanıdık. Yabancı olmayan. * Yüzücü.
ASIF(E) : (C.: Asıfât) Şiddetli rüzgâr, sert fırtına. (Bak: Asf)
AS : Mersin ağacı.
A : 1928 senesinde alınan Türk alfabesinin "a" harfi, Osmanlıcadaki elif ve ayın harflerine yakın bir ses verir.
 » Lügat manası içerisinde geçen kısaltmanın anlamını öğrenmek için tıklayın...
Yükleniyor...