| Kelime | Anlam |
|---|
| ÂTIL: | (Âtıla) İşlemez. Boş. Tenbel.
Bozulmuş. |
| ATİL: | Şerli, şerir, yaramaz kişi. |
| ATİL: | Para karşılığı tutulan yardımcı, asistan. |
| İçerisinde 'ÂTIL' geçenler |
|---|
| BERATİL: | (Birtîl. C.) Hediyeler, rüşvetler. |
| EBATİL: | (Ubtule. C.) Beyhude, bâtıl, hurâfe, mantıksız, hakikatsız şeyler. |
| HATİL: | Yorgun. * Devamlı yağan yağmur. |
| HEYATİLE: | Hind taifesinden bir kavim. |
| KATİL: | (A, uzun okunur) Öldüren. İnsanın ölümüne sebep olan insan. |
| KATİL-İ MA'FUV: | Can ve ırzını korumak için, tecavüze kalkanı öldüren kimse. |
| KATİL-İ MÜTEAMMİD: | Her ne sebeple olursa olsun, birini öldürmeyi evvelce zihninde tasavvur ederek öldüren kimse. |
| KATİL: | Öldürülmüş, vurulmuş. Maktul. |
| KATİLE: | Su silmede kullanılan bez parçası. |
| MAKATİL: | (Maktel. C.) Katlin yapıldığı yerler, öldürme fiilinin geçtiği yerler, makteller. |
| MUKATİL: | (Katl. den) Birbirini öldüren, birbiriyle vuruşan. Düello yapan. |
| MUKATİLUN: | (Mukatil. C.) Düşmanla muharebe eden mücâhidler. |
| MUSTATİL: | (Tul. den) Uzayan, İstitâle eden. * Geo: Dikdörtgen. |
| MÜSTATİL: | İstitâle eden, uzanan. * Geo: Dikdörtgen. * Tecvidde müstatil harfi için (Bak: İstitâle) |
| MÜTEKATİL: | (Katl. den) Karşılıklı olarak birbirine öldüren, katleden. |
| PATİLE: | f. Tencere. |
| SEMM-İ KATİL: | Öldürücü zehir. |
| TELATİL: | Zorluklar. |
| ZEHR-İ KATİL: | Öldürücü zehir. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar |
|---|
| ATİ : | Önde. Aşağıda. Sonra. Vâki olan. Gelecek zaman. |
| ATA : | t. Baba veya ecdaddan olan büyük. Önceden gelen. * Aynı soyun büyüğü. |