Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| ÂYENDE: | (C.: Âyendegân) f. Gelen, geçici. |
| İçerisinde 'ÂYENDE' geçenler | |
| ARAYENDE: | f. Düzen verici, süsleyici. |
| BAHŞAYENDE: | f. Bağışlayıcı, afvedici. |
| GÜŞAYENDE: | f. Açan, açıcı. |
| HAYENDE: | f. Ağızda çiğneyen. |
| HOŞAYENDE: | (C.: Hoşâyendegân) f. Hoşa giden, hoşlanılan, beğenilen. |
| NÜMAYENDE: | f. Gösterici. |
| PAYENDE: | (C.: Payendegân) f. Payanda, destek, dayak. * Duran, sürekli. |
| PAYENDEGÎ: | f. Devamlılık, süreklilik. |
| PİRAYENDE: | f. Süsleyici, donatıcı. |
| SERAYENDE: | (C.: Serâyendegân) Şarkıcı, şarkı söyliyen. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| ÂYEN : | f. Demir. |
| AY : | (Bak: Ayât) |