Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| ÇÂH: | (Çeh) f. Kuyu. Çukur. |
| ÇÂH-I BÜN: | Kuyu dibi. |
| ÇÂH-I YUSUF: | Hz. Yusufun (A.S.) kardeşleri tarafından atılmış olduğu kuyu. |
| ÇÂH-I ZEMZEM: | Zemzem kuyusu. |
| İçerisinde 'ÇÂH' geçenler | |
| ÇÂH-I BÜN: | Kuyu dibi. |
| ÇÂH-I YUSUF: | Hz. Yusufun (A.S.) kardeşleri tarafından atılmış olduğu kuyu. |
| ÇÂH-I ZEMZEM: | Zemzem kuyusu. |
| GEV-ÇAH: | f. Dibi görünebilen pek derin olmayan alçak kuyu. |
| HİÇAHİÇ: | f. Hiç. Yok. Bomboş. |
| TEH-İ ÇÂH: | Kuyunun dibi. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| ÇÂH-I BÜN : | Kuyu dibi. |
| ÇABA : | Cehd. Gayret, herhangi bir işi yapmak için harcanan güç. |