Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı

ABCÇDEFGHIİJKLMNOÖPRSŞTUÜVYZ

KelimeAnlam
ÇÂRE: f. Neticeye varmak üzere maniaları kaldırmak için tutulması icabeden çıkar yol. Kurtuluş yolu. Tedbir, yardım, yol.
Hile.
Bir def'a.
Ayrılık.
ÇARE-İ HALÂS: Kurtuluş çaresi.
ÇÂRE-CU: f. Çâre arıyan.
ÇÂRE-SÂZ: f. Çâre bulan.
İçerisinde 'ÇÂRE' geçenler
BÎ-ÇARE: f. Çaresiz. Zavallı. Şaşkın.
BÎ-ÇAREGÂN: f. Zavallılar. Biçareler.
BÎ-ÇAREGÎ: f. Zavallılık, biçarelik.
BÎ-ÇAREVÂR: f. Zavallı gibi, biçare gibi.
ÇARE-İ HALÂS: Kurtuluş çaresi.
ÇÂRE-CU: f. Çâre arıyan.
ÇÂRE-SÂZ: f. Çâre bulan.
Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar
ÇARE-İ HALÂS : Kurtuluş çaresi.
ÇAR : (Slavca) Eski Rus İmaparatorlarının ünvanları. * Bulgar kralı.
ÇABA : Cehd. Gayret, herhangi bir işi yapmak için harcanan güç.
 » Lügat manası içerisinde geçen kısaltmanın anlamını öğrenmek için tıklayın...
Yükleniyor...