Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| ÇİLE: | f. Eziyet. Sıkıntı. İplik. Yay kirişi. Tas: Dervişlerin kapalı bir yere çekilerek ibadetle geçirdikleri kırk gün. |
| ÇİLEHÂNE-İ UZLET: | Çile çekilen yer. Yalnız başına ve çile içinde ibadet yapılan yer. |
| ÇİLEKEŞ: | Çile çekmiş. Çile dolduran, dert çeken. |
| ÇİLEKEŞ: | Çile çekmiş. Çile dolduran, dert çeken. |
| İçerisinde 'ÇİLE' geçenler | |
| ÇİLEHÂNE-İ UZLET: | Çile çekilen yer. Yalnız başına ve çile içinde ibadet yapılan yer. |
| ÇİLEKEŞ: | Çile çekmiş. Çile dolduran, dert çeken. |
| ÇİLEKEŞ: | Çile çekmiş. Çile dolduran, dert çeken. |
| GÜHERÇİLE: | Barut yapmaya yarıyan bir madde. |
| PA-ÇİLE: | f. Karda yürüyüp yol açmak gayesiyle ayağa giyilen bir çeşit ayakkabı. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| ÇİLEHÂNE-İ UZLET : | Çile çekilen yer. Yalnız başına ve çile içinde ibadet yapılan yer. |
| ÇİL : | (Çihil-Çehl) f. Kırk. * Mc: Çok. |
| Çİ : | (Çe) f. Ne? Nasıl? (Soru edatı) * Taaccüb ve hayret yerinde de kullanılır. |