Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| ÇİRE: | f. Mâhir, maharetli, becerikli. Bahadır, kahraman, yiğit, cesur. |
| ÇİRE: | f. Niçin? Çerâ? |
| ÇİRE-DEST: | f. Becerikli, eli işe yatkın olan. |
| ÇİREGÎ: | f. Bahadırlık, kahramanlık, yiğitlik. Ustalık. Mâhirlik. |
| İçerisinde 'ÇİRE' geçenler | |
| ÇİRE-DEST: | f. Becerikli, eli işe yatkın olan. |
| ÇİREGÎ: | f. Bahadırlık, kahramanlık, yiğitlik. * Ustalık. Mâhirlik. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| ÇİRE-DEST : | f. Becerikli, eli işe yatkın olan. |
| ÇİRAG : | f. Fitil, kandil, mum, lâmba. * Çırak. * Talebe, öğrenci, şakird. * Tekaüd, emekli, emekliye ayrılmış olan kişi. |
| Çİ : | (Çe) f. Ne? Nasıl? (Soru edatı) * Taaccüb ve hayret yerinde de kullanılır. |