Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| ÇİRK: | Kir, pas, pislik, murdarlık, necaset. Yarada olan irin ve kan. |
| ÇİRK-ÂB: | f. Pis su. |
| ÇİRKÂF: | f. Çirkef. Pis su. Pis. Terbiyesiz. Edebsiz. |
| ÇİRKİN: | f. Güzel olmıyan. Çok kirli. Kanlı, irinli çıban veya yara. |
| İçerisinde 'ÇİRK' geçenler | |
| ÇİRK-ÂB: | f. Pis su. |
| ÇİRKÂF: | f. Çirkef. Pis su. Pis. * Terbiyesiz. Edebsiz. |
| ÇİRKİN: | f. Güzel olmıyan. * Çok kirli. * Kanlı, irinli çıban veya yara. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| ÇİRK-ÂB : | f. Pis su. |
| ÇİRAG : | f. Fitil, kandil, mum, lâmba. * Çırak. * Talebe, öğrenci, şakird. * Tekaüd, emekli, emekliye ayrılmış olan kişi. |
| Çİ : | (Çe) f. Ne? Nasıl? (Soru edatı) * Taaccüb ve hayret yerinde de kullanılır. |