Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| ÇALAK: | f. Yerinde durmayan, çabuk, oynak. Dâima çalışan. Her bir hareketi çabuk olan. Akıl ve ferâseti açık. |
| ÇALAKÎ: | f. Çeviklik, süratlilik, tezlik. |
| İçerisinde 'ÇALAK' geçenler | |
| ÇALAKÎ: | f. Çeviklik, süratlilik, tezlik. |
| ÇEVİK ÇALAK: | Tez, hareketli, çalışan. Yerinde durmayıp hareket eden. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| ÇALAKÎ : | f. Çeviklik, süratlilik, tezlik. |
| ÇALA : | İsimlerden önce kullanılarak, devam ve şiddetli ve pervasız kullanılmasını bildirir. Meselâ: Çalakalem: Çabuk ve gelişigüzel ve ilmi olmayan yazı yazmak. |
| ÇAL : | İsimlere önden eklenip, onun daima hareket edip oynamakta olduğuna işaret ve delâlet eder. Meselâ: Çal-at : Durduğu yerde de hareket eden at. * Bir şeyi şiddetle kapmaya delâlet eder. Meselâ: Çal-yaka: Yakasından kapmak, şiddetle yakalamak. |
| ÇABA : | Cehd. Gayret, herhangi bir işi yapmak için harcanan güç. |