Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| ÇAR-GÂH: | f. Dört taraf ki, bunlar; şark, garb, şimal, cenub'dur. Dünya, küre-i arz, cihan. Türk musikisinde bir makam adıdır. |
| İçerisinde 'ÇAR-GÂH' geçenler | |
| İçerisinde 'ÇAR-GÂH' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| ÇAR-GUŞE : | f. Dört köşe. Dört taraf. Dört yön. |
| ÇÂR-BÂLİŞ(T) : | f. Evvelce padişahların ve makamca büyük olanların üzerlerine oturdukları dört katlı şilte. * Dört unsur. |
| ÇAR : | (Slavca) Eski Rus İmaparatorlarının ünvanları. * Bulgar kralı. |
| ÇABA : | Cehd. Gayret, herhangi bir işi yapmak için harcanan güç. |