Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| ÇAR-YEK: | f. Çeyrek, dörtte bir. Saatin dörtte biri, onbeş dakika. Mecidiye denilen gümüş sikkenin dörtte biri ki, beş kuruşluk bir gümüş sikkedir. |
| İçerisinde 'ÇAR-YEK' geçenler | |
| İçerisinde 'ÇAR-YEK' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| ÇAR-YAR : | Dört dost. (Hz. Ebûbekir, Hz. Ömer, Hz. Osman ve Hz. Ali (R.A.) lerin nâmları.) Dört Halife, Hulefâ-i Erbaa veya Ashab-ı Güzin diye de ihtiramla anılırlar. |
| ÇÂR-BÂLİŞ(T) : | f. Evvelce padişahların ve makamca büyük olanların üzerlerine oturdukları dört katlı şilte. * Dört unsur. |
| ÇAR : | (Slavca) Eski Rus İmaparatorlarının ünvanları. * Bulgar kralı. |
| ÇABA : | Cehd. Gayret, herhangi bir işi yapmak için harcanan güç. |