Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| ÇAVELE: | f. Güzel renkli bir cins gül. Eğri büğrü, yamuk. |
| İçerisinde 'ÇAVELE' geçenler | |
| İçerisinde 'ÇAVELE' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| ÇAVUŞ : | Vaktiyle divanlarda hükümdarların hizmetinde bulunan yaver veya muhzır gibi subaylara denilirdi. Tanzimattan evvelki Osmanlı saray teşkilatında çavuşlar, padişahın yaverleri ve çavuşbaşı mabeyn müşiri idi. * Onbaşıdan üstte ve assubaydan alttaki derecede olan asker. * İşçilerin başları, şefleri. |
| ÇABA : | Cehd. Gayret, herhangi bir işi yapmak için harcanan güç. |