Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| ÇAVUŞ: | Vaktiyle divanlarda hükümdarların hizmetinde bulunan yaver veya muhzır gibi subaylara denilirdi. Tanzimattan evvelki Osmanlı saray teşkilatında çavuşlar, padişahın yaverleri ve çavuşbaşı mabeyn müşiri idi. Onbaşıdan üstte ve assubaydan alttaki derecede olan asker. İşçilerin başları, şefleri. |
| İçerisinde 'ÇAVUŞ' geçenler | |
| İçerisinde 'ÇAVUŞ' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| ÇAVELE : | f. Güzel renkli bir cins gül. * Eğri büğrü, yamuk. |
| ÇABA : | Cehd. Gayret, herhangi bir işi yapmak için harcanan güç. |