| Kelime | Anlam |
|---|
| ÇEŞM: | f. Göz. Ayn. Dide. |
| ÇEŞM-İ ÂHU: | Ceylân gözü. |
| ÇEŞM-İ BED: | Kem göz. |
| ÇEŞM-İ DİL: | Basiret. Kalb gözü. |
| ÇEŞM-İ GAZUB: | Kızgın bakış. |
| ÇEŞM-İ GİRYÂN: | Ağlayan göz. |
| ÇEŞM-İ HOŞ-NİGÂH: | Güzel bakışlı göz. |
| ÇEŞM-İ İSTİKBÂL-BİNÎ: | Gelecek zamanı, istikbâli gören göz. Kuvve-i kudsiye ve ferâset ve basiretle ileriyi bilen nazar. |
| ÇEŞM-İ MEST: | Sarhoş göz, mest olmuş göz. |
| ÇEŞM-ZAHM: | Nazar değme. |
| ÇEŞMAN: | (Çeşm. C.) Çeşmler, gözler. |
| ÇEŞM-AŞİNA: | f. Göz aşinalığı olan, tanıdık. |
| ÇEŞM-AVİZ: | f. Yüz örtüsü, peçe. |
| ÇEŞM-DAR: | f. Bekliyen, gözliyen. |
| ÇEŞM-DERİDE: | f. Sıkılmaz, utanmaz, arsız. |
| ÇEŞM: | f. Göz. Ayn. Dide. |
| ÇEŞM-İ ÂHU: | Ceylân gözü. |
| ÇEŞM-İ BED: | Kem göz. |
| ÇEŞM-İ DİL: | Basiret. Kalb gözü. |
| ÇEŞM-İ MEST: | Sarhoş göz, mest olmuş göz. |
| ÇEŞMAN: | (Çeşm. C.) Çeşmler, gözler. |
| ÇEŞM-DAR: | f. Bekliyen, gözliyen. |
| İçerisinde 'ÇEŞM' geçenler |
|---|
| AB-I ÇEŞM: | Göz yaşı. |
| BAM-I ÇEŞM: | Gözkapağı. |
| BED-ÇEŞM: | f. Nazarı değen, haset kimse. |
| BE-SER Ü ÇEŞM: | f. Başgöz üstüne. |
| BE-SER Ü ÇEŞM: | f. Başgöz üstüne. |
| ÇÂR-ÇEŞM: | Dört göz. |
| ÇERAG-ÇEŞM: | f. Evlat, çocuk, veled, insan yavrusu. |
| ÇEŞM-İ ÂHU: | Ceylân gözü. |
| ÇEŞM-İ BED: | Kem göz. |
| ÇEŞM-İ DİL: | Basiret. Kalb gözü. |
| ÇEŞM-İ GAZUB: | Kızgın bakış. |
| ÇEŞM-İ GİRYÂN: | Ağlayan göz. |
| ÇEŞM-İ HOŞ-NİGÂH: | Güzel bakışlı göz. |
| ÇEŞM-İ İSTİKBÂL-BİNÎ: | Gelecek zamanı, istikbâli gören göz. Kuvve-i kudsiye ve ferâset ve basiretle ileriyi bilen nazar. |
| ÇEŞM-İ MEST: | Sarhoş göz, mest olmuş göz. |
| ÇEŞM-ZAHM: | Nazar değme. |
| ÇEŞMAN: | (Çeşm. C.) Çeşmler, gözler. |
| ÇEŞM-AŞİNA: | f. Göz aşinalığı olan, tanıdık. |
| ÇEŞM-AVİZ: | f. Yüz örtüsü, peçe. |
| ÇEŞM-DAR: | f. Bekliyen, gözliyen. |
| ÇEŞM-DERİDE: | f. Sıkılmaz, utanmaz, arsız. |
| ÇÂR-ÇEŞM: | Dört göz. |
| ÇERAG-ÇEŞM: | f. Evlat, çocuk, veled, insan yavrusu. |
| ÇEŞM-İ ÂHU: | Ceylân gözü. |
| ÇEŞM-İ BED: | Kem göz. |
| ÇEŞM-İ DİL: | Basiret. Kalb gözü. |
| ÇEŞM-İ MEST: | Sarhoş göz, mest olmuş göz. |
| ÇEŞMAN: | (Çeşm. C.) Çeşmler, gözler. |
| ÇEŞM-DAR: | f. Bekliyen, gözliyen. |
| GEDA-ÇEŞM: | f. Dilenci gözlü, yoksul gözlü. * Mc: Aç gözlü, gözü doymaz. |
| GEDA-ÇEŞMANE: | f. Açgözlülükle, açgözlücesine. |
| GÜRİSNEÇEŞM: | f. Pinti, cimri, hasis. Aç gözlü. |
| GEDA-ÇEŞM: | f. Dilenci gözlü, yoksul gözlü. * Mc: Aç gözlü, gözü doymaz. |
| GEDA-ÇEŞMANE: | f. Açgözlülükle, açgözlücesine. |
| HIYRE-ÇEŞM: | f. Kamaşık ve donuk gözlü. * Cesur, atılgan. * İnatçı, muannid. * Utanmaz, hayâsız, arsız. |
| KÂSE-İ ÇEŞM: | Göz çukuru. |
| KECÇEŞM: | f. Şaşı gözlü. Gözü şaşı olan. |
| KEJÇEŞM: | f. Şaşı, eğri bakışlı. |
| KÂSE-İ ÇEŞM: | Göz çukuru. |
| MANZAR-I ÇEŞM: | Gözbebeği. |
| MERDÜM-İ ÇEŞM: | Gözbebeği. |
| NUR-İ ÇEŞM: | Göz nuru. Gözün iyi görür olması. * Mc: Saadet. |
| PUŞİDE-ÇEŞM: | f. Örtünecek, giyilecek şey. * Örtü. |
| PUŞİDE-ÇEŞM: | f. Örtünecek, giyilecek şey. * Örtü. |
| RİME-İ ÇEŞM: | Göz çapağı. |
| SERÇEŞME: | (C.: Serçeşmegân) f. Çeşme başı, su başı. Pınar. * Pir, şeyh. Baş. * (Tanzimattan evvel) yardımcı askerlerin maddi işlerine bakan kimse. |
| TENGÇEŞM: | f. Açgözlü. |
| TİZ-ÇEŞM: | f. Gözü keskin. |
| TENGÇEŞM: | f. Açgözlü. |
| TİZ-ÇEŞM: | f. Gözü keskin. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar |
|---|
| ÇEŞM-İ ÂHU : | Ceylân gözü. |
| ÇEŞ : | f. "Deneyen, sınayan, tadına bakan" mânâsına gelerek kelimelere eklenir. |
| ÇE : | f. Küçültme edatı olap bu mânâ ile Farsça isimlere eklenir. |