Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| ÇEH: | f. Kılıç, bıçak ve hançer gibi âletlerin kını, kılıfı. |
| ÇEH: | f. Kuyu, çukur. |
| ÇEHAN: | f. Damlıyan, damlayıcı. |
| ÇEHÂR: | f. Dört, erbaa. |
| ÇEHÂR-DEH: | f. Ondört. |
| ÇEHÂR-GÂNE: | f. Dört unsur. |
| ÇEHÂR-PÂ: | f. Dört ayaklı hayvan. |
| ÇEHARÜM: | f. Dördüncü. |
| ÇEHRE: | f. Vech, yüz, surat. Mc: Surat asmak, dargınlık. Görünüş, şekil, zahir. |
| ÇEHRE-NÜMUD: | f.Yüzünü gösteren, yüz gösterici. |
| ÇEHRE-PERDAZ: | f. Ressam. |
| İçerisinde 'ÇEH' geçenler | |
| BEVVÂL-İ ÇEH-İ ZEMZEM: | Zemzem kuyusuna işeyen. * Mc: Yalnız şöhret kazanmak ve adı anılmak için uygunsuz iş yapan. |
| ÇEHAN: | f. Damlıyan, damlayıcı. |
| ÇEHÂR: | f. Dört, erbaa. |
| ÇEHÂR-DEH: | f. Ondört. |
| ÇEHÂR-GÂNE: | f. Dört unsur. |
| ÇEHÂR-PÂ: | f. Dört ayaklı hayvan. |
| ÇEHARÜM: | f. Dördüncü. |
| ÇEHRE: | f. Vech, yüz, surat. * Mc: Surat asmak, dargınlık. * Görünüş, şekil, zahir. |
| ÇEHRE-NÜMUD: | f.Yüzünü gösteren, yüz gösterici. |
| ÇEHRE-PERDAZ: | f. Ressam. |
| GÜLÇEHRE: | Çehresi gül gibi lâtif olan, çehresi gül gibi olan. |
| MAHÇEHRE: | f. Ay yüzlü. (Aslı: Mâhçihre'dir.) |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| ÇEHAN : | f. Damlıyan, damlayıcı. |
| ÇE : | f. Küçültme edatı olap bu mânâ ile Farsça isimlere eklenir. |