Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| ÇEHRE: | f. Vech, yüz, surat. Mc: Surat asmak, dargınlık. Görünüş, şekil, zahir. |
| ÇEHRE-NÜMUD: | f.Yüzünü gösteren, yüz gösterici. |
| ÇEHRE-PERDAZ: | f. Ressam. |
| İçerisinde 'ÇEHRE' geçenler | |
| ÇEHRE-NÜMUD: | f.Yüzünü gösteren, yüz gösterici. |
| ÇEHRE-PERDAZ: | f. Ressam. |
| GÜLÇEHRE: | Çehresi gül gibi lâtif olan, çehresi gül gibi olan. |
| MAHÇEHRE: | f. Ay yüzlü. (Aslı: Mâhçihre'dir.) |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| ÇEHRE-NÜMUD : | f.Yüzünü gösteren, yüz gösterici. |
| ÇEH : | f. Kılıç, bıçak ve hançer gibi âletlerin kını, kılıfı. |
| ÇE : | f. Küçültme edatı olap bu mânâ ile Farsça isimlere eklenir. |