Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| ÇELENK: | f. Eskiden kadınların süs için başlarına taktıkları mücevher veya madenlerden yapılmış sorguç. Halka şeklinde çiçek veya yapraklı dal demeti. (Cenazelere çelenk göndermek İslâm âdeti değildir, israftır.) |
| İçerisinde 'ÇELENK' geçenler | |
| İçerisinde 'ÇELENK' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| ÇELEBİ : | Efendi, kibar kimse. * Mevlâna postnişinine verilen ünvan. * Çelebi, Sultan Mehmed devrine kadar padişah oğullarına verilen ünvan idi. * Mevlânâ soyundan gelenlerle, mevlevilerin büyüklerine verilen ünvan. |
| ÇE : | f. Küçültme edatı olap bu mânâ ile Farsça isimlere eklenir. |