Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| ÇEM: | f. Naz ve eda ile salınarak yürüme. Ziynetli, süslü, düzgün. Cürüm, kabahat, suç. Taam, yemek. Mâna. Kazanılmış, toplanılmış. |
| ÇEMBER: | (Bak: Çenber) |
| ÇEMEN: | Yeşil ve kısa otlarla kaplı yer, çimen. Ağaç ve çiçekleri olan yeşillik, çayır. Pastırmaya konulan bir çeşit ot. |
| ÇEMENİSTAN: | f. Bahçe, çimenlik. |
| ÇEMENZAR: | f. Yeşillik, çayır. |
| İçerisinde 'ÇEM' geçenler | |
| ÇEMBER: | (Bak: Çenber) |
| ÇEMEN: | Yeşil ve kısa otlarla kaplı yer, çimen. Ağaç ve çiçekleri olan yeşillik, çayır. * Pastırmaya konulan bir çeşit ot. |
| ÇEMENİSTAN: | f. Bahçe, çimenlik. |
| ÇEMENZAR: | f. Yeşillik, çayır. |
| MÜRG-İ ÇEMEN: | Bülbül. |
| PERÇEM: | f. Kâkül. * Tepede bırakılan saç. * Mızrak ve bayrak gibi şeylerin başlarına konulan püskülümsü şeyler. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| ÇEMBER : | (Bak: Çenber) |
| ÇE : | f. Küçültme edatı olap bu mânâ ile Farsça isimlere eklenir. |