Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| ÇERB: | f. Besili, semiz, yağlı. Muvafık, münasib, uygun. Temayüz, imtiyaz. Diğerlerinden fazla ve üstün olma. |
| ÇERB-AHUR: | f. İçinde yemi bol olan ahır. Bolluk içinde yaşıyan kimse. |
| ÇERB-DEST: | f. Eli işe yatkın. Sür'atli, eli çabuk. |
| ÇERBÎ: | f. Tatlılık, yumuşaklık. |
| ÇERB-PEHLU: | f. Besili, semiz, gövdeli, yağlı. |
| İçerisinde 'ÇERB' geçenler | |
| ÇERB-AHUR: | f. İçinde yemi bol olan ahır. * Bolluk içinde yaşıyan kimse. |
| ÇERB-DEST: | f. Eli işe yatkın. Sür'atli, eli çabuk. |
| ÇERBÎ: | f. Tatlılık, yumuşaklık. |
| ÇERB-PEHLU: | f. Besili, semiz, gövdeli, yağlı. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| ÇERB-AHUR : | f. İçinde yemi bol olan ahır. * Bolluk içinde yaşıyan kimse. |
| ÇERA : | f. Niçin, niye böyle? * Mer'a. Otlak. |
| ÇE : | f. Küçültme edatı olap bu mânâ ile Farsça isimlere eklenir. |