Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| ÇUN: | f. (Tâlil edatı) Ne zaman ki, çünkü, şu sebepten ki, gibi, şâyet, zirâ, nasıl, niçin, çerâ.. den beri mânalarına gelir. |
| ÇUNAN: | f. Öyle böyle. |
| ÇUNİN: | f. Böyle. |
| ÇUN Ü ÇİRA: | f. Nasıl ve niçin. |
| İçerisinde 'ÇUN' geçenler | |
| BÎ-ÇÛN: | f. Emsalsiz, eşsiz, ortaksız, benzersiz. * Sebep sorulmaz. (Allah C.C.) |
| ÇUNAN: | f. Öyle böyle. |
| ÇUNİN: | f. Böyle. |
| ÇUN Ü ÇİRA: | f. Nasıl ve niçin. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| ÇUNAN : | f. Öyle böyle. |
| ÇUVAL-DUZ : | Çuval dikmeye yarayan iğne. |