Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| ÎDİYYE: | Bayramlık. Divan Edebiyatı şairlerinin bayram vesilesiyle büyüklerin medhine dair yazdıkları kasideler. Bayram kutlaması. |
| İçerisinde 'ÎDİYYE' geçenler | |
| AİDİYYET: | Alâkalılık, ilgililik. Aid olma. Birine mahsus olma. |
| EV'İYE-İ VERİDİYYE: | Tıb: Siyah kan damarları. |
| KAZİYE-İ TAKLİDİYYE: | Man: Mücerred. Başkasından duymakla hükmolunan kaziyye. |
| REŞİDİYYE: | Reşid olanla ilgili. * Şeker ve nişasta ile yapılan bir çeşit tatlı. |
| VÂHİDİYYET: | Cenab-ı Hakk'ın (C.C.) umum eşyada birden birlik tecellisi.(Vâhidiyyet ise, bütün o mevcudat birinindir ve birine bakar ve birinin icadıdır, demektir. Ehadiyyet ise, herbir şeyde Hâlık-ı Küll-i Şey'in ekser esması tecelli ediyor demektir. Meselâ: Güneşin ziyası bütün zeminin yüzünü ihata ettiği haysiyetiyle vâhidiyet misalini gösterir. Ve herbir şeffaf cüzde ve su katrelerinde Güneş'in ziyası ve harareti ve ziyasındaki yedi rengi ve bir nevi gölgesi bulunması ehadiyyet misalini gösterir. Ve herbir şeyde, hususan zihayatta ve bilhassa herbir insanda o Sâni'in ekser esması tecelli ettiği cihetle ehadiyyeti gösterir. M.) (Bak: Ehadiyyet, Rahmaniyyet, Rabb-ül erbab) |
| VALİDİYYET: | Annelik ve babalık vasfı. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| ÎDÎ : | Bayramla alâkalı. |
| ÎD : | Bayram günü. Bayram. (Gidip tekrar gelen, bir kimsede âdet olup alışılan şey. Bayram tekrar geldiği için îd denilmiştir. L.R.) |