Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| ÜCAC: | Tuzlu, acı su. |
| İçerisinde 'ÜCAC' geçenler | |
| DÜCAC: | Galebe ile çağrışmak. * İnlemek. * Aldatmak, kandırmak. |
| DÜCACE: | (Bak: Decace) |
| MÜCAC (MÜCÂCE): | Ağızdan atılan tükrük. |
| ZÜCAC(E): | Cam, şişe, sırça. |
| ZÜCACÎ: | Camcı, şişeci, sırçacı. |
| ZÜCACİYYE: | Cam veya sırçadan yapılı kaplar. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| ÜCAHİN : | (C: Acâhine) Hizmetkâr. * Aşçı. Dost. * Deyyus. |