Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| ÜCEM: | (Ecme. C.) Sık ağaçlık yerler. |
| İçerisinde 'ÜCEM' geçenler | |
| MÜCEMME: | (Mecemme) Huzur ve rahat vermek. |
| MÜCEMMED: | Dondurulmuş. |
| MÜCEMMİL: | Güzel yaratan. Güzelleştiren. (Esmâ-i İlâhiyedendir) |
| MÜCEMMİZ: | Bindiği hayvanı çok yürüten. |
| RÜCEME: | (C.: Rucâm-Rucum) Büyük taş. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| ÜCAC : | Tuzlu, acı su. |