Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| ÜCUM: | Kale. |
| İçerisinde 'ÜCUM' geçenler | |
| EDBAR-ÜN NÜCUM: | Fecirden evvel kılınan iki rek'at nafile namaz. |
| HÜCUM: | Saldırma. Hamle ile ileri atılmak. * Sert sözle birine çatmak, karşı çıkmak. |
| HÜCUMÂT-I SİTTE: | Altı Hücum. Altı maddelik bir müdafaa (olan bir eser ismi). |
| İLM-İ NÜCUM (İLM-İ TENCİM): | İlm-i Ahkâm-ı Nücum da denir. Yıldızların ahvalinden, hareketlerinden mâna çıkarmağa çalışmak ve araştırmak ilmidir. |
| NÜCUM: | Tulu' etmek, doğmak. * Görünmek, zuhur etmek. |
| NÜCUM: | (Necm. C.) Yıldızlar. |
| NÜCUM-U SÂKIBE: | Işığıyla karanlığı delip geçen yıldızlar. |
| NÜCUM-U SEYYARE: | Seyyar, gezici yıldızlar. |
| NÜCUM-PEREST: | f. Yıldıza tapanlar. |
| NÜCUMÎ: | Yıldızlarla ilgili. * Yıldızlarla uğraşan. |
| RÜCUM: | (Recm. C.) Taşa tutmalar, taşlamalar. |
| ÜMM-ÜN NÜCUM: | Gök. Sema. |
| VÜCUM: | Tiksinme, iğrenme. * Darılma, küsüp susma. * Göğüse vurma. * Kederli olma. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| ÜCUN : | Suyun renginin ve tadının bozulması. |
| ÜCAC : | Tuzlu, acı su. |