Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| ÜFN: | Hamâkat, ahmaklık. |
| ÜFNUN: | Hâl. Nev, çeşit. Saçma sapan söz. Dedikodu. |
| İçerisinde 'ÜFN' geçenler | |
| DÜFN: | Gömülmüş kuyu. |
| KÜFNE: | Ağaç, şecer. |
| LÂYÜFNA: | Tüketilmez, yok edilmez. |
| MÜFNİ: | (Fena. dan) Yok eden, ifna eden, mahveden. |
| ÜFNUN: | Hâl. Nev, çeşit. Saçma sapan söz. Dedikodu. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| ÜFNUN : | Hâl. Nev, çeşit. Saçma sapan söz. Dedikodu. |
| ÜF : | Kulak kiri. * Tırnak arasında olan kir. * Hüzün ve kedere işaret eden kelime. |