Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| ÜFTAN: | f. Düşen. Düşerek. |
| İçerisinde 'ÜFTAN' geçenler | |
| İçerisinde 'ÜFTAN' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| ÜFTADE : | f. Düşmüş. Fakir, biçare. * Âşık, tutkun. |
| ÜF : | Kulak kiri. * Tırnak arasında olan kir. * Hüzün ve kedere işaret eden kelime. |