Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| ÜKRE: | Yuvarlak nesne. Top. Çukur. |
| İçerisinde 'ÜKRE' geçenler | |
| BÜKRE: | Erken. Sabah vakti. |
| HÜKRE: | Cem'olmak, toplanmak, birikmek. * Yiyecek maddelerini, pahalanacak diye saklamak. * Azlığından bir yerde toplanan su. |
| MÜKREH: | (Kerh. den) Zorlanan kimse. |
| MÜKREH-ÜN ALEYH: | Bir kimsenin yapması için zorlandığı iş. |
| MÜKREHEN: | Zorla. |
| MÜKREM: | İkram olunmuş. Ağırlanmış. Lutfedilmiş. |
| NÜKRE: | Bilinmezlik. * Zorluk, güçlük. * Kabile ismi. |
| SEBÜKREV: | f. Çabuk giden. |
| SEBÜKRE'Y: | f. Düşüncesiz, hafif fikirli. |
| ZÜKRE: | şarap konulan küçük tuluk. |
| ZÜKRE: | Peklik. * Keskinlik. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| ÜKRUME : | Kerem, bahşiş, lütuf. |
| ÜKEL : | (Ükle. C.) Lokmalar. |