Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| ÜMMİYET: | Ümmi oluş. Ümmi kimsenin hali. Okur-yazarlığı olmamak. |
| İçerisinde 'ÜMMİYET' geçenler | |
| LÜMMİYET: | (Limmiyet) İllet ve sebebiyet. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| ÜMMİYANE : | f. Bir şey bilmiyormuşçasına. Ümmilere yakışır halde. Okur yazar olmadan. |
| ÜMMİ : | Anasından doğduğu gibi kalmış ve tahsil görmemiş, mekteb ve medresede okumamış kimse. Yazı yazmak bilmeyen. (Ümmi ile câhil arasında fark vardır. Ümmi yalnız okuyup yazmak bilmiyendir. Câhil ise, okuyup yazmak bilse de, bir şey bilmiyen kimsedir, her ümmi câhil değildir.) * Anaya mensub olan.(Mefhar-i Âlem (A.S.M.) hiç bir mektebde, medresede ve hiçbir beşerden tahsil görmeden, ümmiliğiyle beraber, evvel, âhir ilimlerle mücehhez olması, Âlem-i İslâma, âlemlere ve dünyaya rahmet olması ve Onun bir misli ve benzeri bulunmaması, en büyük mu'cizelerden ve Hak Peygamber olduğuna dair en mühim delillerdendir.) |
| ÜMM : | Ana, anne, vâlide. Nine. * Asıl, esas. * Başlıca olan şey. |
| ÜMA' : | Kedi miyavlaması. |