Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| ÜMM-ÜL KİTAB: | Kitabın anası, esası. Levh-i Mahfuz ve ilm-i İlâhî. (Yâni: Kur'ân, İlm-i İlâhîde, Levh-i Mahfuz'da ezelî ve ebedî olarak mahfuz bulunduğundan Kur'anın aslı ve anası mânasında kullanılan bir tabirdir.) Kur'an-ı Kerim'in müteşabih olmayan muhkem âyetlerine de kitabın anası, esası mânasında Ümm-ül Kitab denilir. Fâtiha Suresi. Diğer bir mânada bütün müsbet ve faydalı kitabların anası ve mercii olarak Kur'an-ı Kerim'e de denir.) |
| İçerisinde 'ÜMM-ÜL KİTAB' geçenler | |
| İçerisinde 'ÜMM-ÜL KİTAB' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| ÜMM-ÜL KURÂ : | Mekke-i Mükerreme. |
| ÜMM-ÜL BİLÂD : | Mekke-i Mükerreme. |
| ÜMM-ÜD DEM : | Kırmızı kan damarlarında görülen kabarma. Bu nabız damarlarından birisine açılan kan kesesi. |
| ÜMM-İ SELEME : | (Mi: 542-626) Ümmehât-ı Mü'minînden olup, Resül-ü Ekrem Aleyhissalâtü Vesselâm'ın son vefat eden zevcesi idi. 378 Hadis-i şerif rivayet etti. (R.A.) |
| ÜMM : | Ana, anne, vâlide. Nine. * Asıl, esas. * Başlıca olan şey. |
| ÜMA' : | Kedi miyavlaması. |