Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| ÜMMAN: | Emin kimse. Emniyetli kişi. |
| İçerisinde 'ÜMMAN' geçenler | |
| RÜMMAN: | Nar denilen yemiş. |
| RÜMMANE: | Kapan taşı. * Kırkbayır. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| ÜMM : | Ana, anne, vâlide. Nine. * Asıl, esas. * Başlıca olan şey. |
| ÜMA' : | Kedi miyavlaması. |