Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| ÜMMET-İ KAİME: | Hakşinas, doğru, doğrudan ve Allah için kalkan, müstakim ve âdil ümmet. |
| İçerisinde 'ÜMMET-İ KAİME' geçenler | |
| İçerisinde 'ÜMMET-İ KAİME' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| ÜMMET : | Cemaat, kavim, taife. * Bir hâkim milletin ashabından olan hey'et-i içtimaiye. * Bir peygambere inanıp onun yolundan giden insanların hepsi. Bir peygamberin Hakka davet ettiği cemaat. * Bir dille konuşan millet. * Arkasına düşülecek bir cemaat veya tarikat. |
| ÜMMEHAT : | (Ümm. C.) Analar. * Esaslar, asıllar. * İslâmî ana eserler. Me'haz olabilecek kıymetli ilmî eserler. |
| ÜMM : | Ana, anne, vâlide. Nine. * Asıl, esas. * Başlıca olan şey. |
| ÜMA' : | Kedi miyavlaması. |