Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| ÜNAN: | İnleme. |
| İçerisinde 'ÜNAN' geçenler | |
| CİLVEKÜNÂN: | f. Cilve yaparak. |
| DİLDİL-KÜNÂN: | İnleyenler, acı çekenler, ıztırab çekenler. |
| ÇÜNAN: | f. Böyle. Bu şekilde. Bunun gibi. |
| GİRYE-KÜNAN: | f. Gözyaşı dökerek, ağlayarak. |
| HANDEKÜNAN: | f. Gülerek, güle güle. |
| HEM-ÇÜNAN: | f. Böylece. |
| HÜNANE: | İç yağı. |
| KÜNAN: | f. "Ederek, yaparak, eden, yapan" manâlarına gelerek kelimelere eklenir. Meselâ: (Hande-künân: Gülerek) |
| MÂTEMKÜNÂN: | f. Yas tutup mâtem ederek. |
| NALEKÜNAN: | (Nâle-künân) f. Feryad ederek, inleyerek. |
| NAZRAKÜNÂN: | f. Seyrederek, bakarak. |
| NEFRİN-KÜNÂN: | f. Lânet okuyan, sövüp sayan. |
| RAKSKÜNÂN: | f. Raksederek, raksede ede, oynıyarak, oynıya oynıya. |
| ŞÜNAN: | Perâkende, dağılmış. |
| TEBESSÜM-KÜNAN: | f. Gülümser tarzda, gülümseyerek. |
| ZÜNANE: | Borcun ve iddetin bakiyyesi. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| ÜNAFİ : | Büyük burunlu kimse. |