| Kelime | Anlam |
|---|
| ÜNF: | (Bak: Unf) |
| İçerisinde 'ÜNF' geçenler |
|---|
| GAYR-I MÜNFEKK: | Bitişik, ayrılmaz. |
| HABS-İ MÜNFERİD: | Tek başına olan hapis. Hapishanede bir kişilik hücre. * Ehl-i dalâlet için olan ölüm ve kabir. |
| KAZİYE-İ ŞARTİYYE-İ MÜNFASILA: | Man: Mahmulü birden fazla olmakla bu mahmulllerin biri elbette mevzua isnad olunmak lâzım geldiğine hükmolunan kaziyyedir. (Adet ya tektir, ya çifttir) gibi. |
| LÜZUM-U GAYR-İ MÜNFEK: | Ayrılmazlık. |
| MÜNFAİL(E): | İnfiâl eden. Te'sir ile harekete geçen. * Muztarib, kederli ve muğber olan. Bir şeyden canı sıkılan. Alınmış, gücenmiş. (Bak: İnfiâl) |
| MÜNFAİLEN: | Gücenerek, darılarak, münfail olarak. |
| MÜNFAİLANE: | f. Gücenmiş ve darılmış olarak. Münfail bir tarzda. |
| MÜNFASIL(E): | (Bak: Munfasıl) |
| MÜNFASIM: | Kesilmiş. |
| MÜNFATIR: | Yarılmış. * Ayrılmış. |
| MÜNFEC: | Çukur. * Açık. * Gedik. |
| MÜNFECİR: | Açılan, söken. * Yerden kaynayıp akan. |
| MÜNFEDİ: | Fidye verilerek kurtarılan esir. |
| MÜNFEHİM: | (Fehm. den) Anlaşılan, kavranılan, fehmedilen. |
| MÜNFEİL: | (Bak: Münfail) |
| MÜNFEKK: | (Fekk. den) Sökülen, ayrılan. İnfikâk eden. Ayrılmış olan. |
| MÜNFELİK: | (Felak. dan) Açılan, yayılan, görülen. *İnfilâk eden, patlıyan. |
| MÜNFERİC: | İnfirac eden. Çok açık. Açılan, genişleyen. * Gam, gussa ve kederden kurtulmuş. * Arası geniş. Açık olan. İki tarafı birbirinden uzak olan. |
| MÜNFERİD: | (Münferit) Tek başına, tek, yalnız, kendi başına. * Hapishânede tek kişilik hücre. |
| MÜNFERİDEN: | Tek tek, yalnız olarak, ayrı ayrı, birer birer. |
| MÜNFERİK: | (Fark. dan) İnfirak eden, ayrılan. |
| MÜNFESİH: | (Füsh. den) İnfisah eden, bollaşan, genişleyen. |
| MÜNFESİH(A): | (Fesh. den) İnfisah eden, bozulan, bozulmuş, hükmü kaldırılmış olan, hükümsüz kalan. |
| MÜNFETİH: | İnfitah eden, açılan, açılmış. |
| MÜNFETİHA: | Tecvidde: Kur'an okurken dil, üst damaktan ayrılır vaziyette iken ağızdan çıkan harflere denir. Şunlardır; mim, nun, elif, vav, cim, hı, zel, dal, sin, ayın, te, fe, kaf, lem, he, şın, be, ye. |
| MÜNFİK: | (Nafaka. dan) Nafaka veren, besliyen. |
| MÜNFİS: | Ağır, pahalı, değerli. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar |
|---|
| ÜNAFİ : | Büyük burunlu kimse. |