Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| ÜNSİYET: | Alışkanlık, dostluk. Birlikte düşüp kalkmak. Ahbablık. |
| İçerisinde 'ÜNSİYET' geçenler | |
| İçerisinde 'ÜNSİYET' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| ÜNSÎ : | (Ünsiye) Alışmış, ünsiyet etmiş, sokulgan. * Arkadaş. |
| ÜNS : | Alışkanlık, alışma. * Arkadaş. Hemdem. |
| ÜNAFİ : | Büyük burunlu kimse. |