Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| ÜNSA: | Dişi. Kadın, kız. |
| ÜNSA-ÜNS: | Sıkıfıkı konuşma. |
| İçerisinde 'ÜNSA' geçenler | |
| HÜNSA: | Erkek veya kadın olduğu belirsiz olan. * Aynı çiçekte dişi veya erkeklik uzvunun bulunması. |
| HÜNSAİYYET: | Aynı kimsede ve aynı zamanda hem erkeklik hem dişilik. |
| MÜNSAK: | Gönderilmiş olan. * Birine bağlı olan ve peşinden giden. |
| MÜNSAKİB: | Delinen. İnsikab eden. |
| MÜNSAL: | Kılıç, seyf. |
| ÜNSA-ÜNS: | Sıkıfıkı konuşma. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| ÜNSA-ÜNS : | Sıkıfıkı konuşma. |
| ÜNS : | Alışkanlık, alışma. * Arkadaş. Hemdem. |
| ÜNAFİ : | Büyük burunlu kimse. |