| Kelime | Anlam |
|---|
| ÜSLUB: | Tarz, yol. Biçim. İfade tarzı. Dizmek. |
| ÜSLUB-U ÂDÎ: | Alelâde ifade tarzı. İfadesinde hiçbir üstünlük bulunmayan tarz. |
| ÜSLUB-U ÂLÎ: | Edb: Üstün ifade tarzı. İfadenin yüksek ve nezih olanı. |
| ÜSLUB-U HAKÎM: | Edebî san'atlardan biridir. Sorulan bir suale, soranın halini nazara alarak başka bir sual gibi telâkki edip, ona göre cevab vermek demektir. Meselâ : Bazı Ashab Resulüllah'a (A.S.M.) hilâlin ince başlayıp, kalınlaşarak bedr şekline gelip, sonra yine başladığı şekle dönmesinin sebebini sordular. Bunun cevabı onlara lâzım olmadığı için, Kur'ân-ı Kerim o vaziyetin neticesine terettüb eden hikmeti, yani ayın takvimcilik yaptığını söylemiştir. Çünkü bu, soranlar için daha mühim ve anlaşılması daha kolaydır. |
| ÜSLUB-U MÜCERRED: | (Sade üslub) Bu üslupta tabiîlik, akıcılık, selâset, kısalık, mânâ ve maksada kifayet sıfatları vardır. Bu üslup, âlet ilimlerinde, ders kitablarında, konuşmalarda ve beşerî muamelelerde kullanılır. |
| ÜSLUB-U MÜZEYYEN: | (Ziynetli ve parlak üslub) Bu üslub tergib ve terhib (teşvik etme ve sakındırma) gibi hususları tazammun eder. Hitabiyat ve iknaiyatta kullanılır. |
| ÜSLUB-PERESTLİK: | Kelâmın mâna ve maksada uygunluğuna değil de, ifade tarzının güzelliğine önem vermek. |
| İçerisinde 'ÜSLUB' geçenler |
|---|
| BED-ÜSLÛB: | f. Üslûbu fena; tavrı, gidişi kötü. |
| ÜSLUB-U ÂDÎ: | Alelâde ifade tarzı. İfadesinde hiçbir üstünlük bulunmayan tarz. |
| ÜSLUB-U ÂLÎ: | Edb: Üstün ifade tarzı. İfadenin yüksek ve nezih olanı. |
| ÜSLUB-U HAKÎM: | Edebî san'atlardan biridir. Sorulan bir suale, soranın halini nazara alarak başka bir sual gibi telâkki edip, ona göre cevab vermek demektir. Meselâ : Bazı Ashab Resulüllah'a (A.S.M.) hilâlin ince başlayıp, kalınlaşarak bedr şekline gelip, sonra yine başladığı şekle dönmesinin sebebini sordular. Bunun cevabı onlara lâzım olmadığı için, Kur'ân-ı Kerim o vaziyetin neticesine terettüb eden hikmeti, yani ayın takvimcilik yaptığını söylemiştir. Çünkü bu, soranlar için daha mühim ve anlaşılması daha kolaydır. |
| ÜSLUB-U MÜCERRED: | (Sade üslub) Bu üslupta tabiîlik, akıcılık, selâset, kısalık, mânâ ve maksada kifayet sıfatları vardır. Bu üslup, âlet ilimlerinde, ders kitablarında, konuşmalarda ve beşerî muamelelerde kullanılır. |
| ÜSLUB-U MÜZEYYEN: | (Ziynetli ve parlak üslub) Bu üslub tergib ve terhib (teşvik etme ve sakındırma) gibi hususları tazammun eder. Hitabiyat ve iknaiyatta kullanılır. |
| ÜSLUB-PERESTLİK: | Kelâmın mâna ve maksada uygunluğuna değil de, ifade tarzının güzelliğine önem vermek. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar |
|---|
| ÜSLUB-U ÂDÎ : | Alelâde ifade tarzı. İfadesinde hiçbir üstünlük bulunmayan tarz. |
| ÜSLEM : | El arkasında hınsırla pınsır arasındaki damar. |
| ÜSAL : | Çok miktar mal. |