Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| ÜSS: | Esas, asıl. Kök, temel. Askerlikte herhangi bir düşman hücumuna karşı esas dayanak olmak üzere önceden hazırlanmış yer. Harb gemilerinin, noksanlıklarını tamamladıkları yer. Mat: Bir sayının hangi kuvvete çıkarıldığını gösteren sayı. |
| ÜSS-ÜL ESAS: | Hakiki sağlam temel. |
| ÜSS-ÜL HAREKÂT: | Askerî harekâtın başlangıcına esas olan yer. |
| İçerisinde 'ÜSS' geçenler | |
| BÜSSED: | Mercan taşı. |
| CÜSSE: | Gövde, kalıp, beden. |
| CÜSSE-DÂR: | f. İri yapılı, cüsseli kimse, irikıyım kişi. |
| DÜSSE: | Başa soğuk geçmek. |
| DÜSSE: | Arap çocukları arasında meşhur olan bir oyun. |
| KÜSSAB: | Küçük ok. |
| KÜSSAR(E): | Kırılan şeyin parçaları. |
| KÜSSE: | Kaba sakal. |
| LÜSS (LİSS): | (C.: Lüsus) Hırsız. |
| SELLEMEHÜSSELAM: | Gelişi-güzel. Rastgele. |
| ÜSS-ÜL ESAS: | Hakiki sağlam temel. |
| ÜSS-ÜL HAREKÂT: | Askerî harekâtın başlangıcına esas olan yer. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| ÜSS-ÜL ESAS : | Hakiki sağlam temel. |
| ÜSAL : | Çok miktar mal. |