Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| ÜSTUR: | f. At, katır davar gibi dört ayaklı hayvan. |
| ÜSTURE: | Edb: Efsane, uydurma hikâye demek olan "esâtir" kelimesinin müfredidir. |
| İçerisinde 'ÜSTUR' geçenler | |
| DESTUR (DÜSTUR): | Asıl. * Kanun. * Vezir-i azam, baş vezir. |
| DÜSTUR: | f. Umumi kaide. Kanun, nizam. * Örnek, nümune * Üslub. İzin, müsaade. * Mu'teber ve mu'temed kimse. * Destur. |
| ÜSTURE: | Edb: Efsane, uydurma hikâye demek olan "esâtir" kelimesinin müfredidir. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| ÜSTURE : | Edb: Efsane, uydurma hikâye demek olan "esâtir" kelimesinin müfredidir. |
| ÜSTUN : | f. Direk. Sütun. |
| ÜSTAD : | (Üstaz) İlim veya san'atta üstün olan kimse. Usta, san'atkâr. Muallim, profesör. Bilgide veya san'atta veya amelde meharetli zât. |
| ÜSAL : | Çok miktar mal. |