Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| İ'CAZ: | Âciz bırakmak. Acze düşürmek, şaşırtmak. Edb: Mu'cize derecesinde düzgün ve icazlı söz söylemek. Benzerini yapmada herkesi acze düşürmek. Güzel söz söylemekte insanların muktedir olmadıkları derece. Mu'cizelik olan şey.(Kur'an 1350 senedir bütün hakaikını kâinat çarşısında açıp teşhir ettiği halde herkes, her millet, her memleket onun cevahirinden, hakaikından almıştır ve alıyorlar. Halbuki, ne o ülfet, ne o mebzuliyet, ne o mürur-u zaman, ne o büyük tahavvülâtlar onun kıymettar hakaikına, onun güzel üslublarına halel vermemiş, ihtiyarlatmamış, kurutmamış, hüsnünü söndürmemiş; şu hâl tek başı ile bir i'câzdır. M.) |
| İ'CAZKÂR: | f. Mu'cizeli olmak. Başkalarını acze düşürecek derecede olmak. |
| İ'CAZKÂRANE: | f. Herkesi yarışmada âciz bırakacak yolda. |
| İ'CAZNÜMA: | Mu'cize gösterir derecede. Mu'cize derecesinde eser göstermek. Âciz bırakmayı göstermek. |
| İçerisinde 'İ'CAZ' geçenler | |
| İçerisinde 'İ'CAZ' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| Eklerden ayıklanmış sonuç bulamadık | |