Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| İ'TİBAR: | (İtibâr) Ehemmiyet vermek. Hürmet, riâyet ve hatır saymak. Kulak asmak. İbret alıp uyanık olmak. Birisini veya sözünü makbul farzetmek. Taaccüb etmek. Şeref, haysiyet. Bir şeyin gerçek değil, kararlaştırılan değeri. Ticarette söz veya imzaya olan itimad. |
| İ'TİBAR-I SURET: | Surete itibar etme, görünüşe değer verme. |
| İ'TİBARAT: | (İ'tibar. C.) İ'tibarlar, şeref ve haysiyetler. Var sayılan şeyler, faraziyeler. |
| İ'TİBAREN: | ...den beri, ... başlıyarak, ... den başlıyarak, ...den (yerinde kullanılır.) |
| İ'TİBARÎ: | (İtibarî) Hakiki kıymeti olmayıp kıymeti var kabul edilme. Farazî ve izafî olan. Varlığı, başka şeylere nisbet edilmesi halinde bilinen. |
| İçerisinde 'İ'TİBAR' geçenler | |
| İçerisinde 'İ'TİBAR' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| Eklerden ayıklanmış sonuç bulamadık | |