Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| İŞGERF: | f. Dayanıklı, sağlam, kalın. Şan, nam, ün, şeref. |
| İçerisinde 'İŞGERF' geçenler | |
| İçerisinde 'İŞGERF' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| İŞGERE : | f. Şâhin, atmaca ve doğan gibi av için kullanılan terbiye görmüş kuş. |
| İŞGENE : | f. İhiyarlıktan veya kızgınlıktan dolayı yüzde hâsıl olan buruşukluk. |
| İŞGAL : | Zabtetme, istilâ etme. * Birisini işten alıkoyma, başka şeyle meşgul etme, oyalama, uğraştırıp kendi işine mâni olma. |
| ÎŞ : | Yaşayış. Yaşamak. Zevk u safa sürmek. * Hayata medar olan ve geçinilen şeyler. * Ekmek. Gıda. |