Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| İŞVE: | Güzellerin gönül çeken naz ve edâsı. Gönül çekici tavır. |
| İŞVEBAZ: | f. Naz edici, edâ yapan, cilveli. Meşhur bir cins lâle. |
| İçerisinde 'İŞVE' geçenler | |
| HİŞVE: | Yaramaz kimse. * Çok rezil kimse. |
| İŞVEBAZ: | f. Naz edici, edâ yapan, cilveli. * Meşhur bir cins lâle. |
| KİŞVER: | f. Memleket, ülke. * İklim. |
| KİŞVERGİR: | f. Ülke tutan. Pâdişah, hükümdar. |
| KİŞVERGÜŞA: | f. Ülke açan, cihangir. |
| KİŞVERHÜDA: | f. Hükümdar, pâdişah. |
| KİŞVERKÜŞA: | Memleket fetheden. |
| KİŞVERGİR: | f. Ülke tutan. Pâdişah, hükümdar. |
| KİŞVERGÜŞA: | f. Ülke açan, cihangir. |
| KİŞVERHÜDA: | f. Hükümdar, pâdişah. |
| KİŞVERKÜŞA: | Memleket fetheden. |
| MİŞVEL: | Orak. |
| MİŞVERE: | Minder. |
| MİŞVEZ: | (C: Meşâviz) Tülbend. |
| NİŞVE: | Koklamak. * Bilmek. * Haber vermek. |
| RİŞVET: | Bir işi yapmak veya bitirmek için haksız yere alınan mal veya para. (Bak: Rüşvet) |
| RİŞVET-HÂR: | f. Rüşvet yiyen. |
| RİŞVET-HÂR: | f. Rüşvet yiyen. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| İŞVEBAZ : | f. Naz edici, edâ yapan, cilveli. * Meşhur bir cins lâle. |
| ÎŞ : | Yaşayış. Yaşamak. Zevk u safa sürmek. * Hayata medar olan ve geçinilen şeyler. * Ekmek. Gıda. |