Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| İARE-İ MUTLAKA: | Bir mülkün, bir eşyanın sâhibi tarafından hiç bir şart ve kayda bağlı kalmayarak başka birine ödünç verilmesi. |
| İçerisinde 'İARE-İ MUTLAKA' geçenler | |
| İSTİARE-İ MUTLAKA: | (Temlihiye veya tehekkümiye) Edb: Şaka, lâtife veya alayı içine alan bir istiaredir. Meselâ: Tilkinin eşeğe "gelsem olmaz mı huzura, a benim aslanım" demesi gibi... (Edb.S.) |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| İARE-İ MUKAYYEDE : | Bir mülkün kayıd ve şartlarla birine ödünç olarak verilmesi. |
| İARE : | Emaneten vermek. Bir malın kullanılmasından karşılık istemiyerek meccanen başkasına vermek. |
| İA' : | Koyun sürmek, koyun gütmek. |