Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| İBBÂN: | Uygun zaman, vakit. Her şeyin mevsimi. |
| İBBÂN-ÜL FÂKİHE: | Meyva mevsimi. |
| İçerisinde 'İBBÂN' geçenler | |
| HİBBAN: | (Hibb. C.) Mahbublar, sevgililer. |
| İBBÂN-ÜL FÂKİHE: | Meyva mevsimi. |
| MUHİBBAN: | f. (Muhibbin) Dostlar. Muhabbet edenler. Sevilenler. Sevgi besleyenler. Bir kimsenin taraflıları. |
| MUHİBBANE: | f. Severek. Dostça. Dosta yakışır surette. |
| ZİBBAN: | (Zübâb. C.) Sinekler. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| İBBÂN-ÜL FÂKİHE : | Meyva mevsimi. |
| İBB : | Zâyi ve telef etmek. |
| İBA' : | Çekinmek. Tiksinmek. * Kabul etmemek, bir işe razı olmamak. * Doymadan yemekten çekilmek. |